Trofee Lichtjestocht weer naar De Amstel

Zaterdag 12 januari werd voor de vijfde keer de jaarlijkse lichtjestocht geroeid. Een sliert van zo’n 30 verlichte wherries en C4-en vormden het fraaiste lichtobject van die avond. De mooist verlichte boot kreeg de wisseltrofee, de eeuwig gloeiende gloeilamp. En weer ging die naar De Amstel.

Het was een heel gedoe om nog zeven goede boeglichten samen te stellen uit de zooi van kapotte en half gebruikte lampen en batterijen, die de kast in de loods bevolken. Gelukkig hadden alle zeven teams zelf veel lichten meegebracht, dus zichtbaar waren ze wel. Om 14.30 uur begonnen de meest fanate teams hun boot al te versieren. Lampionnen, verlichte hartjes, lichtsnoeren, oplichtende plakstrepen, vissenkommen, alles was van stal gehaald om de prijs maar in de wacht te slepen. Om 16.30 voeren de boten richting De Hoop, waar ze om 16.30 uur hadden moeten starten. Kleine planningsfout.

De drukte met allerlei soorten en maten rondvaartboeten was overweldigend. Een vaartje van gemiddeld 3 km per uur was net haalbaar in de Herengracht. En vaak laten lopen en houden en dan weer op de benen om slippend een nauwe brug door te kunnen. De lichtobjecten waren dit jaar vermeldenswaardig. Een grote spin, samengesteld uit kleine spinnetjes, lampionnen gemaakt van wasmachinetrommels, een grote tulbandbakvorm, en nog wat onbeschrijfelijke kunst. Het weer hield zich ondanks het slechte weerbericht prima, geen regen en redelijk warm.

Bij De Hoop stond de drank en lasagna voor 120 hongerige mensen klaar. Zenuwen gierden door de zaal bij de prijsuitreiking: De Amstel won de eerste twee prijzen. De liefdesboot met grote lampionnen en hartjes van Brechtje, Corrie, Astrid en Ludwine won de eerste prijs; de tweede prijs ging naar de wherry met schemerlampen van de gecombineerde ploeg met Amstelgeuzen, RIC en Ruth van De Amstel.
Na het eten schuifelden tot ieders verbazing plots een accordeonist en een zanger langs de tafels. Iedereen kreeg de teksten en kon meezingen. Enthousiaste reacties: hilarisch, leuk om met alle teams iets samen te doen, heerlijk om mee te yellen. Een geslaagde tocht weer, waar de stuur en roeikunst flink op de proef werden gesteld.

boot Brechtje rood kunstwerk

Foto: Anthony Benoit

De Koning Wintertocht revisited

Zondag 9 december 2018. Eindelijk weer de traditionele Koning Wintertocht van onze roeivereniging (bekijk hier de foto's). Het is een drukte van jewelste, aanvankelijk zelfs met meer inschrijvingen dan boten beschikbaar waren. Een wachtlijst was er zelfs voor aangelegd. Maar gelukkig werden de belangstellenden niet teleurgesteld. Een kersverse toercommissie weerstond de vuurproef met glans. Dank!

Naar de boten
Het is rond de klok van 11.00 uur als de deelnemers de routebeschrijving van de toercommissie ontvangen en naar de boten gaan. We stapten in de ons toegewezen boot en via de Boerenwetering begon een route die ons naar de mooiste gebieden van Amsterdam voerden. De Schans en de Uylenburgergracht voeren ons uiteindelijk naar Hanneke Booms. Aldaar, in de schaduw van NEMO, leggen we behendig onze boten aan voor de aangekondigde “Glühwein”-stop. Op tafels lag het resultaat van de noeste ochtendarbeid van de toercommissie.

Het rijke verleden van de stad
Als zich meer boten gaan verdringen voor de aanlegsteigers van Hanneke Booms, besluiten wij om weer op weg te gaan. De tocht langs de Nieuwe Vaart voert ons langs de oude eilanden Wittenburg en Kattenburg met de overblijfselen van de oude werven en de 17e eeuwse VOC-pakhuizen, waarna we langs Uylenburgh het centrum van de stad ingaan. Eenmaal op de Amstel laten we de roeivereniging De Hoop links liggen. Boordroeiers van Nereus vergezellen ons tot het moment dat we de Kramerbrug signaleren en de laatste etappe van onze tocht afleggen: het Amstelkanaal en, uiteindelijk, de roeivereniging.

Erwtensoep
Dáár aangekomen wachtte ons de ultieme verrassing: erwtensoep met roggebrood en katenspek. Van onze afwezigheid hadden Joris de Wijs en de zijnen gebruik gemaakt om de tafels afgeruimd te hebben. Een grote pan erwtensoep stond ervoor in de plaats en met gemak werden de borden opgeschept. Aan tafel gekomen praten we na en horen we de enthousiaste verhalen. Als ik de sociëteit verlaat praat ik nog even met Joris na en maak hem mijn complimenten voor de wijze waarop hij de catering heeft geregeld. De laatste ploegen komen binnen...

Her Grimbergen