Shanghai Surprise

Waarde Amstelleden,

Afgelopen zomer heb ik met mijn ploeg, bestaande uit 3 andere roeiers van Vidar, Triton, Argo en mijzelf, het FISU wk roeien (het studenten wk roeien) gestart in de lichte mannen vierzonder. Hieronder doe ik verslag over dit avontuur.

Na vijf weken hard trainen, middenin de hittegolf die ons land toen overspoelde, waren wij er klaar voor. Op maandagavond vertrokken wij naar Shanghai. Het moment dat we het vliegtuig uitstapten werden we verwelkomd door een hitte die de onze in Nederland evenaarde. Na een aantal dagen trainen moesten wij de vrijdag voor onze Race voor Lanes aan de start verschijnen. Onze tegenstanders waren Italië, Hongarije, USA, Sri Lanka en China. Op Hongarije en Italië na, kenden wij geen van deze ploegen. Hongarije roeide al twee jaar in die opstelling samen, en hadden vorig jaar ook al wat internationale wedstrijden gestart. Italië bestond voor de helft uit wereldkampioenen onder de 23 in de lm4-. Maar alvorens het water op te gaan moesten we nog inwegen. Omdat Melle, de roeier van Triton, de avond van tevoren opeens meer woog dan verwacht konden we die ochtend niet ontbijten. Eten was sowieso een moeilijke kwestie, aangezien bijna alles gefrituurde of in veel olie gebakken groente en vlees met witte rijst was. De hoeveelheden zout in dit voedsel waren niet echt optimaal voor een lichte roeier. Desalniettemin hadden we vertrouwen in onszelf, en mocht dit onze prestatie niet beïnvloeden, we hadden dit per slot van rekening al vaker gedaan tijdens wedstrijden in Nederland.

Na de weging en het inroeien lagen we aan de start. Het startschot klonk en we waren als eerste uit de start. Echter kwam na 500m Hongarije langzaam langs ons heen, en begonnen wij het wel heel zwaar te krijgen. Op 750m begon het echt te haperen bij ons. De hitte, die door de hoge luchtvochtigheid als zware deken op ons lag, begon met het gebrek aan ontbijt zijn tol te eisen. Ik zal niet veel verder ingaan op de details van deze wedstrijd, alleen dat het daarna dramatisch was, en we als 4e over de finish kwamen. Dit zorgde ervoor dat we extra gefocust waren de dagen erna. Zondag ging het namelijk wel om de knikkers, en mocht dit niet nog eens gebeuren.

Zogezegd was onze voorbereiding wat betreft het bijhouden van gewicht en de focus tijdens trainingen nog wat groter geworden. Toen we zondag aan de start lagen was de spanning goed voelbaar. De omstandigheden waren gelukkig gunstiger voor ons. De hitte was afgenomen naar 29 graden, er stond een pittige wind mee en het regende pijpenstelen. Goed Nederlands weer wat dat betreft. Wederom kwamen we als eerste uit de start. Maar ditmaal voelde het beter. Het ritme was beter, de boot liep lekker, en ik had een gevoel van controle die ik vrijdag niet had. De eerste 1000 verliep in waas, en we kwamen nog steeds als eerste over de 1000 meter. Vlak achter ons zaten Hongarije, Italië en USA. Dit was het moment dat ik dacht, we hebben een medaille. De controle die ik voelde maakte dat ik dat begon te denken. Maar dat net gedacht, en Hongarije kwam op 1250m met een enorme versnelling. We probeerden daar op te reageren, maar het lukte ons simpelweg niet om deze snelheid te evenaren. Italië probeerde hetzelfde kunstje als Hongarije uit te voeren, en kwam op 1500m net over ons heen. Om daar op te reageren zijn we meteen gaan eindsprinten en lagen we op 300m weer een taftje voor Italië. Helaas staat Italië bekend om hun eindsprinten, en hun versnellingen richting de tempo 50. Hierdoor zijn ze in de laatste 100 meter, terwijl wij het snot voor onze ogen roeiden, langzij gekomen, en hebben ze op drie tienden van een seconde het zilver voor onze neus weggekaapt. Echter betekende dit wel dat we brons wonnen!

Na enkele ogenblikken begonnen we dit ons te beseffen, en sloeg de euforie in. We hadden dan wel geen goud, maar in ieder geval wel een medaille. Om zo mijn eerste internationale wedstrijd af te sluiten is waanzinnig tof en een onvergetelijke ervaring. Ik wil u dan ook bedanken voor de steun, en de financiële bijdrages die sommigen van u hebben gemaakt. Zonder dit was het absoluut niet mogelijk geweest. Op naar de volgende Amsteloverwinning!

Met donkerblauwe groet,
Ruben Houkes

celeb10

Prachtige medailles voor Ruben (tweede van rechts) en zijn teamgenoten

Race6

De lichte vier zonder viert het brons!

 

Nationale Avond Tocht gezellig festijn

Zaterdag 8 september werd de Nationale Avond Tocht (NAT) geroeid door het pittoreske decor van de Amsterdamse grachten. Ruim 60 deelnemers uit heel Nederland roeiden eind van de middag een mooie route door hartje stad. Met behulp van een grote groep enthousiaste vrijwilligers van de Amstel gingen de boten rond 16.30 uur het water.
Onderweg werden ze verrast met een goodybag met lekkere hapjes, uitgereikt vanaf een vlot bij het Entrepot dok.
Met wat assistentie bij de lastige bruggen vanaf de wal door de vrijwilligers manoeuvreerde de roeiers zich behendig tussen de rondvaartboten en hard varende sloepen. Ruim drie uur later was iedereen moe maar voldaan weer terug op de club. Joris zorgde voor een rijsttafel dit jaar met spekkoek toe!
Roei-vereniging ISALA bedankte ons wederom met een prent met gedicht, hetgeen inmiddels een goede traditie begint te worden.
De toercommissie bedankt specifiek de enthousiaste vrijwilligers! Hartstikke goed dat jullie er waren!

Zondag 9 december organiseren we de Koning Winter Tocht.
Ook voor Amstelleden!

Foto’s Nat 2018 zijn hier te bekijken

NAT 8 09 18

NAT 2018 diner