4,5 km over het IJsselmeer met een echt ‘coastal weertje’

Het waait pittig, maar het is te doen, denken we hardop terwijl we naar Medemblik rijden. De tweede coastal wedstrijd van dit seizoen begint die middag om half twee: 4,5 kilometer over het IJsselmeer, van boei naar boei. Met Nienke, Erica, Colette en Erik als stuur start ik in de eerste heat. We zijn een van de vijftien roeiploegen die vandaag de wedstrijd varen. Vanaf de kant zien we de golven. Het is ‘een stevige windkracht vier’. Wat dat betekent merken we pas als we de haven uitvaren.

We worden opgetild en neergesmeten door de golven. Onderweg naar de start slaken we af en toe een gil als we meegenomen worden en onze riemen zoeken naar het water voor houvast. Maar we merken dat de coastal boot breed en stevig is. Die kan de golven aan. Dan kunnen wij het ook.

Coastal boten zijn breder dan C-materiaal en lopen iets omhoog richting de boeg. De luchtruimtes zijn groot en goed afgesloten. Deze boten liggen stabiel op het water en kunnen onstuimig weer aan. Toch roeien ze verrassend licht en gemakkelijk, bijna alsof je in glad materiaal zit. Op een rustige dag, met kleine golfjes kun je er heerlijk in naar Pampus roeien. De coastal boot van de Amstel ligt namelijk bij de Koninklijke Nederlandsche Zeil- en Roeiveereniging in Muiden.

Maar op deze 11 mei zijn de omstandigheden iets uitdagender. Een echt ‘coastal weertje’, waarbij je flink moet werken om vooruit te komen.

De start naast het startschip is chaotisch. ‘Zijn we al begonnen?’ ‘Ja, volgens mij wel’. De boegen hebben niet eens de tijd gehad om hun jasjes uit te trekken en roeien niet in Amstelkleuren. De eerste kilometer hebben we wind mee, maar de golven zijn er niet minder om. Na de eerste boei draaien we en krijgen we de wind en golven flink tegen. We klappen op en neer en af en toe slaat er een golf door de boot heen. Niemand blijft droog. Een van de verplichte zwemvesten wordt zelfs zo nat dat het uit zichzelf opblaast.

De laatste paar honderd meter komt de wind van opzij. En is het roeien weer wat lichter. We krijgen de boot onder controle en stevenen af op de finish. Dat doen we iets te resoluut blijkt later. Doordat we de laatste boei hebben gemist, zijn we uitgesloten van de wedstrijd.

Terug in de haven moet de boot uit het water. De stuurboord dol van de slag is verbogen. Waarschijnlijk door een intieme ontmoeting met een boei (die hebben we zeker niet gemist). Het zat de slag (Nienke) niet mee. Ook een van de wieltjes van haar bankje was los geraakt. Het is een enorme prestatie dat ze doorroeide zonder elke haal een snoek te slaan.

Dankzij al het aanwezige gereedschap en de reserveonderdelen is alles is op tijd gerepareerd voor de laatste heat.

De Amstelmannen doen het beter. Keurig varen zij om alle boeien heen en finishen als derde. Met nog geen tien seconden verschil met nummer twee. Een tijd lang lagen ze op kop. Maar door een langzaam met water vollopende zwaardkast moesten ze de eerste plek weggeven.

Deze wedstrijd was een flinke beproeving voor het materiaal en de roeiers. Coastal roeien op het IJsselmeer is wat anders dan over het water van de Amstel glijden. Maar wat voelt het stoer om na kilometers tegen golven en wind inbeuken over de finish te komen.

Bekijk een filmpje van dit spectakel op de website van de KZ&RV Hollandia.