GOUD

De taxi heeft me al vroeg afgezet bij De Amstel op deze frisse maar zonovergoten zaterdagmorgen. In de sociëteit is het een bende, de vloer plakt van het bier van de vorige avond en alle stoelen staan op de tafels. Ik loop maar gauw door naar het terras, waar ik bijna de enige ben. Ik sleep een stoel tegen de reling en ga zitten kijken naar de Kom. Voorzien van de nodige hulpstukken gaat dat nog wel. Ik zie de zon een wolk van vonkjes maken die opspetteren van de golfjes achter het grote vlot, aan alle vlotten is het een rustig heen en weer van aankomende en vertrekkende boten. Soms moet ik even de ogen sluiten als een wat erg onhandige "bemanning" een boot bij het binnenbrengen bijna uit de handen laat vallen maar als de knal achterwege blijft ga ik verder met kijken. Daardoor zie ik in de verte een C3 uit het Amstelkanaal komen waarin, te zien aan hun postuur en bewegingen, ik de Oude Mannen vermoed waarmee ik straks een kop koffie zal nuttigen. Voorlopig zie ik alleen silhouetten maar als ze dichterbij komen zie ik dat ze het zijn. Meesterlijk gestuurd glijdt de boot langzaam en foutloos langszij de binnenkant van het grote vlot en komt kalmpjes tot rust. "Vakmanschap is meesterschap", de oude slogan van een beroemd biermerk schiet me door het hoofd. Bravo knarren, zo hoort het. Als de boot stil ligt stijgen twee roeiers uit en begeven zich naar de achterkant van de boot, waar de stuur zit. In een goed getimede doorgaande beweging wordt de stuur aangevat en hoplakee op het vlot gezet. Daar begint hij meteen enthousiast naar me te schreeuwen, ik ben gezien! Aan het andere eind van het perron tilt inmiddels een ander lid van de bende zijn skiff uit het water, zwaait naar me en verdwijnt in de skiffloods. Het begint gezellig te worden.
Een kwartier later zitten we allemaal in een grote kring in de zon de welverdiende koffie te slurpen en vliegen de kwinkslagen weer over de tafel.

Goud van oud.

Dirk