KOUD

Wat was het verrekte koud, het weekend van 17-18 maart. Het weekend dat de HEAD zou worden gevaren. Die gelukkig niet gevaren werd. Een vriendin van mij zegt dan altijd:"Ik geef het niet graag toe maar je had weer gelijk". Dat zou ik bij deze gelegenheid willen zeggen tegen de organisatoren van de HEAD, de aloude, roemruchte en zeer bedachtzame Amsterdamsche Roeibond. As safe as the Bank of England. Dat blijkt maar weer.
Natuurlijk was het in de dagen direct voorafgaand aan de wedstrijd een ge-ep van jewelste. Temeer omdat eerst code geel werd gegeven zodat nog een tijdje onzeker was of het zou worden afgelast. Toen dat definitief was werd er nog ge-ept. Maar nu alleen blijkbaar door de Oude Mannen, het inmiddels enigszins bekende groepje brontosaurussen (oei, dat gaat me moeilijkheden opleveren; gelukkig ben ik er zelf ook een) dat zich op zaterdagmorgen in de club verzamelt rond de stamtafel om daar één, twee of soms drie koffie te consumeren terwijl het lot van de wereld weer in het rechte spoor wordt geholpen. Het ge-ep van de heren (het zijn tot nu toe alleen heren) ging er over of er ja dan nee koffie zou worden gedronken op de club. En tot mijn niet geringe vreugde was er een aanzienlijke opkomst te verwachten. In dat geval waag ik me ook graag aan de reis met 2 bussen naar de Hobbemakade want aan het lot der wereld sleutel ook ik graag mee. En ja hoor, naast enkele prille hangjongeren waarvan er een paar aardig piano speelden en dat dan ook (wat te hard) deden, was Jurassic Park vrijwel geheel compleet. Maar dan ook alleen dat gezelschap. Verder was de club nagenoeg leeg. Allemaal thuis, lekker niet roeien en niet naar buiten. En wat er gebeurde, ik weet het niet. Misschien vond iedereen dat onder dergelijke bizarre omstandigheden het beste gezelligheidsbeentje maar eens voor moest worden gezet, maar het was bovengemeen aangenaam toeven daar. Bilateraal en multilateraal vlogen de kwinkslagen en bijpassende lachsalvo's door de lucht, afgewisseld met nog maar weer eens een blad koffie -"wie wil er melk?".
Getooid met een tevreden glimlach ging iedereen huiswaarts. Dat was nog eens een gezellige zaterdagochtend.

Was het maar vaker zo koud.

Dirk