Droom

Vanochtend werd ik heel vroeg wakker maar droomde weer even weg. Ik weet niet of u dat ook wel eens heeft maar zo’n droom is vaak kort en heel intens.

Ik droomde dat De Amstel een webcam had. Dag en nacht kon je zo volgen wat er op het perron, de vlotten en het terras gebeurde. Alleen lijkt er iets mis te zijn met de synchronisatie van de tijd…
Op mijn laptop zie ik onze kersverse voorzitter Femke Halsema in een smetteloos Amstelroeipakje onder aanmoediging van het hele Amstelvolk in de Boerenwetering stappen en kordaat de riemen ter hand nemen. Op de vraag van een van de toeschouwers wat haar beweegt om naast haar drukke bestaan als burgermoeder deze zware taak op zich te nemen meen ik haar te horen antwoorden: “iedere grote roerganger krijgt de roeivereniging die zij verdient”. Boven in mijn scherm staat 11092024. Het is al avond maar de zon schijnt nog warm over de vlotten.

Vanaf het terras roept Jos Helle naar Femke dat de stuurboord hand (“ja meissie, dat is links”) over de bakboord hand (“dat is je andere hand”) moet wanneer je roeit. Zijn andere aanwijzingen durf ik hier niet te herhalen.

Rond Jos is het terras gevuld met een bont gezelschap dat nog het meest lijkt op Renoir’s Le Déjeuner des canotiers alleen zijn de zonneschermen hier blauw en wit. Manolo Sanchez rijdt met een noodvaart op zijn scootmobiel door de menigte terwijl hij vanuit de heup foto’s schiet en ondertussen op Facebook uitlegt hoe de dingen in elkaar steken. Joris danst rond met grote bladen vol stomende langoustines en ijskoude champagne en Her zingt op de achtergrond prachtig a capella. 

Net voordat Manolo frontaal op Joris knalt verschuift het beeld naar het perron en de tewaterlating van onze nieuwe door Google gesponsorde acht die in een recordtijd geheel A.I. gestuurd en onbemand heen en weer naar Ouderkerk kan varen terwijl de ploeg rustig bier drinkt aan de bar. Iedereen vindt het prachtig alleen Willem Groot staat er wat beteuterd bij.

Opeens verschijnen er liefelijke sirenes voor de ramen van het Apollo Hotel die zacht zingend letters omhoog houden. Ik lees: I Amstel! Onmiddellijk bind ik Art Noordhoek aan de mast en duik zelf het water in om zo snel mogelijk naar de overkant te komen.

Wanneer ik er bijna ben word ik ruw gestoord door het gemiauw van Giorgino die het zo wel mooi genoeg vindt. Het is tijd is om wakker te worden en over te gaan tot de orde van de dag: kattenontbijt.

Zo’n webcam belooft nog wat!

Bram de Blécourt

Drie Amstelmeisjes naar de Coupe de la Jeunesse 2018 in Cork, Ierland!

door Frederic Dohmen

Nadat de Amstelmeisjes Kiene Remijn en Nan Prins de kwalificatie voor de Coupe de la Jeunesse in 2017 op een haar na gemist hadden, was vanaf het begin van dit seizoen al snel duidelijk dat er op revanche ingezet ging worden.
Daarvoor was echter wel een speciaal traject en uitgekiend schema nodig, want vakanties, druk schoolschema, blessures en buitenlands verblijf maakten de aanloop naar de Coupe 2018 er niet bepaald makkelijker op. Eerder zelfs onwaarschijnlijk. Zorgvuldig plannen was gewenst!

Om te beginnen werd eind 2017 Kiene door mij op boksles en krachttraining gestuurd, samen met (Meisjes 16) Arlette Roos. Rosemarijn Luteijn, vers over van Willem III, wist dankzij een uitgekiend ergometerschema van Jacques Klok, afgewisseld met extra technische skiff-sessies op Amstel en Bosbaan van haar rugproblemen af te komen, ontdeed zich van de Willem III-haal en ontpopte zich snel tot een mentaal, technisch en fysiek sterke roeister. Nan was een half jaar in Vancouver, Canada. Ze heeft daar diverse blikken gehaald, maar het was afwachten met welke wilde roeihaal zij eind 2017 in Nederland zou terugkomen. Zou zij tijdig te temmen zijn en weer passen binnen het kader van de ’perfecte Nederlandse roeihaal’, zoals we die onze Amstelmeisjes aanleren?!

In de aanloop naar het nieuwe wedstrijdseizoen gingen de drie meiden naar roeikampen; Kiene met Anita Meiland en mij een week naar Banyoles, samen met Iris Klok, Jessy Vermeer (RIC) en Lisa Bruinincx (Gouda) om daar technische stappen en vele kilometers te maken. Nan en Roos gingen met de Meisjes 16 naar Friesland voor een roeikampweekend. Ruim voor de Heineken Roeivierkamp werd naar een vierde, en mogelijk vijfde sterke roeister gezocht. Die vond ik bij RIC: Janna Zwolle en Hannah Heideveld. De H4k bleek een testcase te zijn voor het verdere verloop van de samenwerking van de meiden. Van beide kanten was er meteen een goede klik. De nieuw gevormde 4x bleek ondanks (veel) minder training dan de concurrentie verrassend goed te presteren, en wel direct achter de combi-ploeg van Iris en Jessy. Ook in Gent werd ruim twee keer gewonnen in de 4x.

Na de Skøll-Cup, in de aanloop naar het NK-klein en het NK-Groot heb ik een coach-team geformeerd met een positieve onderlinge dynamiek, dat met gebundelde expertise een intensief traject in de vier zonder uitzette: Frederic Dohmen, Bart Peters, Frank Gerritse, later aangevuld met Adriaan van der Zee. Op de achtergrond, maar niet minder belangrijk waren er de schema’s van Henk-Jan Zwolle en adviezen van Tessa Appeldoorn. Voorwaarde voor mij was dat de Amstelmeiden alle drie in de uiteindelijke Coupe-boot zouden zitten. Concurrentie van andere verenigingen voor een plekje was er genoeg. Diverse namen passeerden de revue. De telefoon bleef gaan. Gelukkig bleek door de progressie van de bestaande vier, nu definitief op koers in de opstelling met Janna op slag, Rosemarijn op 3, Nan op 2 en Kiene op boeg, verdedigbaar en veelbelovend qua potentie op de Coupe zelf! 

Intussen was er na het NK Klein door de Bondscoach Junioren, Jeroen Spaans een twaalftal meiden op een lijst geplaatst die allen Coupe-waardig zouden zijn. Geen van onze meiden werd daarin vermeld. Kortom, een aanstaande krachtmeting met de ’geselecteerden’ stond op de agenda van de ARB-NK Groot. Net als vorig jaar schatten wij onze kansen voor kwalificatie in het JW 4- veld groter en realistischer in dan voor de dubbel vier. Vandaar dat met de ervaringen van vorig jaar opnieuw werd gekozen om de meiden (opnieuw) te laten boordroeien. Dat bleek een goede keuze. Ze moesten alleen nog overtuigd raken van hun eigen kunnen en hun kracht als team. Hoewel de definitieve beslissing over de uit te zenden ploeg pas bij de Koninklijke Holland Beker zou vallen, bleek de Amstel-RIC combi tijdens de ARB al zoveel sterker dan de geselecteerden, en won met meerdere bootlengten, dat het varen op de Koninklijke nog slechts een formaliteit was. Sterker nog: de JW 4- met geselecteerden bleek inmiddels ontbonden. 

De weg was nu helemaal vrij voor de Coupe de la Jeunesse 2018 in Cork, Ierland.

Ook na de KHB werd er naar de aanloop van de Coupe die het laatste weekend van juli plaatsvond, veel, héél veel getraind volgens een uitgekiend schema, met als doel een serieuze deelname en een grotere kans op een blik. Die trainingen moesten tussen de schoolexamens en de voorbereidingen daarvan zorgvuldig gepland worden om overbelasting voor school en in de boot te voorkomen.
Het weekend van de Coupe was er winderig weer voorspeld. De zaterdag bleek er zo veel wind te staan dat een groot deel van de races naar de zondag moest worden verplaatst. Ook op zondag was er erg veel wind en bijzonder woelig water. Toch werden twee races gevaren in een sterk internationaal veld, met als resultaten een knappe 4e en een 5e plaats.

Voor de meiden van de Amstel-RIC combi was het een onvergetelijke ervaring. Eentje die beslist naar meer smaakt, want de dames willen komend seizoen meer en beter en dus nog harder roeien. Daarbij willen ze de bestaande combinatie zoals die nu is gevormd zoveel mogelijk intact laten voor het komende seizoen.

Amstel RIC in actie Coupe2018

De Amstel-ric Combi in actie op de coupe de la jeunesse 2018 in Cork, Ierland

Teamfoto Coupe2018

Teamfoto voor vertrek naar Cork